Tot ziens Goderich en The Silver Birch Motel

Een heerlijk bed en een fantastische douche hadden we deze keer. Dit Silver Birch motel is echt voor herhaling vatbaar. Vandaag gingen we weer op weg naar Fergus maar eerst nog een keertje naar het mooie strand van Goderich. Onderweg kwamen we nog een thriftshop tegen dus daar moest nog wel even rondgekeken worden. Een enorme winkel waar veel mensen , vooral van onze leeftijd bergen zomerkleding aan het uitzoeken waren. Alles was van uitstekende kwaliteit en schoon en gewassen dus vond ik er ook nog een 3/4 broek. Lekker straks voor op de tuin. Henk was qua 45’s ook weer geslaagd al waren het er maar een paar en het leuke is als we weer bij Amanda thuis zijn kan hij ze nog draaien ook. Eerst koffie gehaald natuurlijk en daarna door naar het strand. Wat prachtig was het daar. Het meer was diepblauw en het zandstrand waar we na de auto geparkeerd te hebben naar toe liepen was bijna leeg. De kinderen gaan hier nog tot eind juni naar school vandaar natuurlijk. Je waant je hier echt in Zuid-Frankrijk of Spanje of Portugal maar het is toch echt Goderich aan het Huron meer in Ontario Canada. Na een lekker stukje over het strand gelopen te hebben en natuurlijk ook nog even de temperatuur van het water gevoeld te hebben ( brrrrr ) moesten we toch echt weer terug gaan rijden. Sharon had ons uitgenodigd voor het avondeten , lekker zalm van de BBQ - nee niet voor Henk die kreeg een steak- dus moesten we daar niet te laat arriveren want we hadden voor de terugreis wel zo’n 2 uur nodig. We boffen maar met zo’n lieve familie. Het werd buiten steeds warmer dus de airco in de auto ging een tandje hoger . Bij Mike en Sharon aangekomen konden we heerlijk buiten zitten met eerst een kop thee en later een biertje. Het leven is goed. Na het eten terug naar Fergus waar we net iets eerder arriveerden dan Amanda. Zij was met een vriendin en collega verpleegster naar een Spa geweest om lekker te relaxen en bij te komen van de nachtdiensten. Wij zijn vroeg gaan slapen omdat we vandaag , vrijdag al om 08.00 uur bij mijn tante moesten zijn om een slot te bemachtigen voor een video gesprek om een digiD aan te vragen. Het idiote is dat je dat maar 1 keer in de week op vrijdag kan doen om 09.00 uur Nederlandse tijd ( 3 uur s’nachts hier) of 14.00 uur (08.00 uur hier ). Precies om 08.00 uur moet dat want ze hebben per vrijdag maar 600 afspraken te maken. Gelukkig is het voor volgende week gelukt al had ik liever gehad nog dezelfde dag omdat wij haar dan nog kunnen helpen, maar helaas nu zal Mike zijn moeder moeten helpen dan kan ze voortaan weer bij haar gegevens van de SVB . Ik blijf het belachelijk vinden dat ze het voor die oude mensen in het buitenland zo moeilijk maken om bij hun informatie uit Holland te komen. Omdat het Frank zijn laatste dag was en we ons ontbijt hadden misgelopen trakteerde hij op een heerlijk ontbijt bij Stacked,, het breakfast restaurant van Guelph. Mijn hemel wat was dat lekker en natuurlijk hebben we weer veel te veel gegeten. De lunch hebben we deze keer overgeslagen ook omdat we vanmiddag de 80e verjaardag van Frank overmorgen alvast vandaag gingen vieren. Nou hij heeft het geweten. 80 kaarsjes pasten er niet op de appeltaart maar toch genoeg om uit te blazen. Na een paar uurtjes verlieten we de feestvreugde want de vermoeidheid ging toeslaan en ook moesten we Sharon haar rust gunnen omdat zij nog volop aan het herstellen is van de hartaanval.

Frank vliegt morgenochtend vroeg terug naar California maar we zien hem al weer eind juni in Nederland want dan logeert hij 2 weken bij ons. Maar eerst gaan wij nog genieten van onze laatste 2 volle dagen hier.