2 juni! We gaan eindelijk naar de Guess Who in London Canada

We begonnen de dag heel rustig want het concert begon pas in de avond en zolang was het nou ook weer niet rijden naar London. We hadden besloten een mooie route te rijden maar eerst koffie en een applefritter bij Tim Horton op de route. Nou dat liet even op zich wachten want pas in Woodstock kwamen we de eerste Tim Horton tegen, dus dat was extra genieten. Daarna zijn we doorgereden naar het Motor Court Motel in London waar we na het concert zouden slapen. Van te voren hadden we al gelezen dat ze daar hele speciale kamers hadden , een bruidssuite en een kamer met een hartjesbed maar die van ons bevond zich in wat aan de buitenkant een vrijstaande woning leek en helaas direct aan de doorgaande weg. Het was wel een ruime kamer met 2 Queens erin dus hadden we ieder ons eigen bed( het was dus niet de bruidssuite ). Verder was er een keuken met fornuis maar geen keukengerei . Mijn bed bleek later scheef te staan dus s’nachts rolde ik er regelmatig bijna uit, dus ben ik maar overdwars gaan liggen., dat kon gelukkig omdat het bed tegen de muur stond. Ik heb maar niet gekeken onder het bed wat de reden was want er hing een soort gordijn omheen en je weet maar nooit wat je dan aantreft. Maar goed we vertrokken al om 18.15 naar de Canada Life Place want we gingen vlakbij parkeren maar je weet maar nooit of het geplande goed uitpakt. Bij de parkeerplaats kwamen alle fans van de Guess Who samen en we raakten gauw aan de praat met 2 dames uit Bayfield die al voor de 14e keer naar een concert van Burton gingen. De kleinste van de 2 was een paardendrijver van beroep en vertelde dat zij een digibeet is en haar vriendin de digitale kaartjes voor de show van The Guess Who had geregeld. Ze baalde want deze kaartjes kun je niet meer uitprinten dus ook niet bewaren en ze had al een hele verzameling soms met de handtekeningen van Burton erop. Voordat we het wisten waren we bij de Canada Life Place aangekomen , een soort Arena met verschillende ingangen. Best vlot waren we binnen na afscheid genomen te hebben van de dames die ver boven in de nok nog een plaatsje hadden weten te bemachtigen. We hadden nog alle tijd, dus eerst een plaspauze, daarna een shirt van de tour van de Guess Who gekocht, toen nog wat te drinken en precies op tijd voor het optreden van het voorprogramma met Don Felder van de Eagles zaten we op onze prachtige plaatsen recht voor het podium. Wel op behoorlijke afstand maar door alle schermen hebben we alles goed kunnen zien en horen. Er werd voor Don Felder en zijn band ook goed geklapt en gejuicht , vooral bij het nummer Hotel California maar toen Burton en Randy en de band het podium op kwamen werd het een gekkenhuis. Er waren wel een handjevol jonge mensen maar die kwamen vast mee met hun ouders want de meeste fans waren 65 jaar en ouder.

Het concert was in 1 woord geweldig van het begin tot het eind. Die oude knakkers speelden wel 2 uur achter elkaar en elk nummer werd met een anekdote van Burton aangevuld. Randy speelde een paar geweldige nummers uit zijn tijd met de Bachman Turner Overdrive en werd daarbij geweldig geassisteerd door Burton en de band. Vooral You ain’t see nothing yet was helemaal geweldig. Omdat wij de muziek van de Guess Who al jaren draaien thuis kon ik bijna elk nummer meezingen en met mij deden de 8998 andere fans dat ook bijna allemaal, behalve mijn buurman aan de linkerkant die luisterde alleen maar. Soms leek het of hij in slaap was gevallen. Misschien was zijn vrouw naast hem fan en moest hij mee. Spraakzaam was hij ook niet al zei hij in de pauze tussen Don Felder en de Guess Who toen hij ging staan en ik dacht dat hij er langs wilde , dat hij alleen zijn benen wilde strekken. Dat was voor iedereen wel nodig want de beenruimte was beperkt. Maar goed hij heeft wel geweten dat ik naast hem zat want ik zong en bewoog behoorlijk mee met de muziek en zijn vrouw ook zag ik! 
Al met al een heerlijke avond die we voor geen goud hadden willen missen. Na afloop liepen we eerst de verkeerde kant uit terug naar de parkeerplaats maar dat kwam omdat we te veel hadden gekletst met de 2 dames op de heenweg. Toen we eindelijk bij onze auto kwamen was het terrein al bijna leeg en de weg ook , alleen bij 1 parkeergarage vlakbij de Life Place stonden de mensen rond het gebouw heen te wachten omdat iedereen nog bij de parkeerautomaat moest betalen.Dan hadden wij het toch beter geregeld door van te voren te betalen. 
Al zingend gingen we op weg naar het Motor Court Motel!